Wie ben je en wat doe je binnen je traineeship?
Ik ben Daniella, 29 jaar. Ik heb visuele antropologie gestudeerd, dus ik ben eigenlijk filmmaker. Bij het traineeship werk ik bij provincie Noord-Holland op het waddendossier, als beleidsadviseur. Ik adviseer samen met mijn collega de gedeputeerde en ik werk aan een Noord-Hollands perspectief op de nieuwe waddenkoers: hoe wij de Wadden zien over een aantal jaar. 

Visuele antropologie en beleid, dat is nogal een overstap. Hoe ervoer je die?
De overgang van studeren naar werken ging eigenlijk heel makkelijk. Ik had al wat kantoorervaring, en omdat je elke woensdag met de trainees bent, heb je een soort rustdag ertussendoor, even je hoofd van het werk af. Noord-Holland is bovendien heel informeel en plat: er is geen sterke hiërarchie. Daardoor was het makkelijk wennen.

Hoe ziet een gemiddelde week eruit?
Elke week is anders. Ik ben nu bezig met interviews, dus ik reis veel: naar Anna Paulowna, Den Helder, en ik heb meetings met Groningen en Friesland. Als ik geen meetings heb, schrijf ik aan de waddenkoers, of bijvoorbeeld aan een memo over het winnen van pieren als levend aas, een onderwerp dat ik, tegen mijn verwachting in, ontzettend interessant blijk te vinden. Op woensdag hebben we training of een poolopdracht met alle trainees samen.

Het waddendossier raakt aan veel verschillende vakgebieden. Hoe ervaar je dat?
Het is echt interdisciplinair, dat maakt het denk ik een van de leukste dossiers die er is. Je bent de hele tijd met alles tegelijk bezig: ik ben ineens ecoloog, maar ik werk ook met economie, en met cultuur en identiteit. Het komt allemaal samen. En het is heel interbestuurlijk, ik werk veel samen met het rijk en met de andere provincies. Het is echt een hele leuke, unieke opdracht.

Wat is de highlight van je week?
Het reizen naar de andere steden vind ik heel leuk. Ik ben echt Amsterdams, opgegroeid in de stad, dus eerst kende ik sommige plekken nog niet eens. En de woensdagen kijk ik altijd naar uit: dan zie je elkaar weer en hoor je wat iedereen heeft gedaan. Omdat de opdrachten zo verschillen, is dat altijd leuk.

Waar ben je persoonlijk het meest in gegroeid?
In nee zeggen. Ik zeg altijd overal ja tegen, maar dan moet je het ook allemaal doen. Ik heb geleerd nee te zeggen als mijn bord te vol is. En ik heb ontdekt hoe interessant ik ecologie vind, dat had ik nooit van mezelf gedacht. Ook werk ik aan mijn zelfvertrouwen op de werkvloer; je krijgt al snel een soort imposter syndrome als trainee tussen beleidsadviseurs.

Voor wie is het traineeship echt iets?
Voor iedereen die net klaar is met studeren en werken een grote stap vindt, of die toch iets anders wil dan de eigen studie, zoals werken voor de overheid. En je moet nieuwsgierig zijn, dat is echt belangrijk, want je krijgt opdrachten die compleet buiten je kennis liggen.

Wat zou je toekomstige trainees gunnen?
Een groot avontuur. Want dat is het ook: je leert veel nieuwe mensen kennen en komt op veel nieuwe plekken. Dat avontuur gun ik ze.